Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/4615 K.2018/784
Özet: (1) İlgili uyuşmazlık, sanığın kasten öldürme, olası kastla yaralama ve izinsiz tabanca taşıma suçlarından hükümlendirilmesi üzerine yapılan davaya aittir. (2) Mahkeme, TCK'nın ilgili maddelerine göre sanığı 18 yıl hapis, 9 ay hapis ve 2 yıl hapis cezalarına, ayrıca 800 TL adli para cezasına çarptırmıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürme, olası kastla yaralama, izinsiz tabanca taşıma
HÜKÜM: TCK'nun 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası,
- Mağdur ...'ya yönelik olası kastla yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası,
- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 800 TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun maktul ...’e yönelik olan kasten öldürme, mağdur ...’ya yönelik olan olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine, katılan vekilinin vasfa ve haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine ve sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
a) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak; sanıkların 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi gereğince kendilerine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilmesi,
c) Emanette bulunan kan numunelerinin imhası yerine dosyada saklanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine", hüküm fıkrasında yer alan zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin çıkartılması suretiyle yargılama giderleri toplamının “1347,54 TL” olarak ve ‘’emanette kayıtlı kan numunelerinin imhasına’’ şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
26/02/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 01/02/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
SUÇ: Kasten öldürme, olası kastla yaralama, izinsiz tabanca taşıma
HÜKÜM: TCK'nun 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası,
- Mağdur ...'ya yönelik olası kastla yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası,
- 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 800 TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun maktul ...’e yönelik olan kasten öldürme, mağdur ...’ya yönelik olan olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine, katılan vekilinin vasfa ve haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine ve sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
a) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak; sanıkların 5271 sayılı CMK'nun 150/3. maddesi gereğince kendilerine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilmesi,
c) Emanette bulunan kan numunelerinin imhası yerine dosyada saklanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine", hüküm fıkrasında yer alan zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin çıkartılması suretiyle yargılama giderleri toplamının “1347,54 TL” olarak ve ‘’emanette kayıtlı kan numunelerinin imhasına’’ şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
26/02/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 01/02/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.