Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/6865 K.2011/22439
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların nitelikli zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından yargılanmasıyla ilgilidir. Mahkeme, sanığın nitelikli zimmet ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından mahkumiyetine hükmederken, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan beraat kararını bozmamış, ancak bu suçu zamanaşımı nedeniyle düşürmüş ve ilgili hükümle sınırlı temyiz talebini reddetmiştir.
Nitelikli zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’ın atılı nitelikli zimmet ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından mahkümiyetine ve sanık ...’in denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan beraetine dair, Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2009 gün ve 2006/142 Esas, 2009/88 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
O Yer Cumhuriyet Savcısının gerekçeli temyiz dilekçesinin içeriğine nazaran sadece sanık ... hakkındaki denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan verilen beraet kararına yönelik olup diğer hükümleri kapsamadığı anlaşıldığından temyiz talebinin bu hükümle sınırlı olarak kabul edilmesine ve sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde mahallinde bir hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.
5237 sayılı TCK.nun 247/1 ve 247/2. maddeleri uyarınca tayin edilen 7 yıl 6 ay hapis cezasının 43. madde uyarınca 1/4 oranında artırımı sırasında ayların yıllara tahvili sonucu 8 yıl 16 ay 15 gün yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis olarak fazla cezaya hükmolunması, bu miktar üzerinden 62. madde gereğince 1/6 oranında indirim yapılması ile belirlenen 7 yıl 9 ay 22 günlük sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında nitelikli zimmet ve resmi evrakta sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ...’e isnat olunan denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunun temas ettiği 765 sayılı TCK.nun 203/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem sanığın sorgusunun yapıldığı 17.10.2006 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
O Yer Cumhuriyet Savcısının gerekçeli temyiz dilekçesinin içeriğine nazaran sadece sanık ... hakkındaki denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan verilen beraet kararına yönelik olup diğer hükümleri kapsamadığı anlaşıldığından temyiz talebinin bu hükümle sınırlı olarak kabul edilmesine ve sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde mahallinde bir hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.
5237 sayılı TCK.nun 247/1 ve 247/2. maddeleri uyarınca tayin edilen 7 yıl 6 ay hapis cezasının 43. madde uyarınca 1/4 oranında artırımı sırasında ayların yıllara tahvili sonucu 8 yıl 16 ay 15 gün yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis olarak fazla cezaya hükmolunması, bu miktar üzerinden 62. madde gereğince 1/6 oranında indirim yapılması ile belirlenen 7 yıl 9 ay 22 günlük sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında nitelikli zimmet ve resmi evrakta sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ...’e isnat olunan denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunun temas ettiği 765 sayılı TCK.nun 203/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem sanığın sorgusunun yapıldığı 17.10.2006 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.