Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/28940 K.2014/2252
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 13.12.2012 yazısında taksitlendirilen kaçak kullanım bedelinin 213,89 TL’yi karşıladığını kabul ederek 6352 sayılı Yasa’nın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığını belirterek, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle beraat kararını bozup yeniden yargılamaya gerek duymadan sanığı beraat ettirdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurumun 13.12.2012 tarihli yazısına göre, kaçak kullanım bedelinin taksitlendirildiği ve ödenen taksitlerin toplamının bilirkişi tarafından 213,89 TL olarak hesaplanan kaçak kullanım bedelini karşıladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurumun 13.12.2012 tarihli yazısına göre, kaçak kullanım bedelinin taksitlendirildiği ve ödenen taksitlerin toplamının bilirkişi tarafından 213,89 TL olarak hesaplanan kaçak kullanım bedelini karşıladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.