Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/32012 K.2014/3075
Özet: Mülk devri dolayısı ile 20.01.2010 tarihli kurum yazısında bildirilen 347,89 TL’lik taksitli ödeme, bilirkişi hesaplamasıyla 315,72 TL’lik vergisiz kaçak kullanım bedelini karşıladığının tespiti üzerine, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle, Asliye Ceza Mahkemesi 06/02/2014 tarihinde oybirliğiyle sanığın beraatını kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurumun 20.01.2010 tarihli yazısında, kaçak kullanım bedelinin taksitlendirilerek 347,89 TL'sinin ödendiğinin bildirilmesi ve ödenen bu miktarın bilirkişi tarafından 315,72 TL olarak hesaplanan vergisiz kaçak kullanım bedelini karşıladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazlarıbu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 06/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurumun 20.01.2010 tarihli yazısında, kaçak kullanım bedelinin taksitlendirilerek 347,89 TL'sinin ödendiğinin bildirilmesi ve ödenen bu miktarın bilirkişi tarafından 315,72 TL olarak hesaplanan vergisiz kaçak kullanım bedelini karşıladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazlarıbu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 06/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.