Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/13358 K.2014/29839
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 6352 sayılı Yasa’nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası ve CMK 223/4-(a) maddesi uyarınca, 23.11.2012 tarihli yazıda belirtilen kaçak kullanım bedelinin taksitlerle ödenip kurum tarafından karşılandığını, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığını tespit ederek, 11/12/2014 tarihli kararla hükmü bozmuş ve sanığın beraatını kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurumun 23.11.2012 tarihli yazısına göre kaçak kullanım bedilinin taksitler halinde ödendiği ve ödenen miktarın da kurum tarafından tahakkuk ettirilen kaçak kullanım bedelini karşıladığı anlaşılmakla; sanık hakkında, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2 ve CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan kurumun 23.11.2012 tarihli yazısına göre kaçak kullanım bedilinin taksitler halinde ödendiği ve ödenen miktarın da kurum tarafından tahakkuk ettirilen kaçak kullanım bedelini karşıladığı anlaşılmakla; sanık hakkında, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2 ve CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.