Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/5872 K.2014/16174
Özet: Karar, 14.11.2012 tarihli yazıya göre kaçak kullanım bedelinin taksitlendiği ve ödenen taksitlerin toplamının bu bedelden ceza ve vergi haricinde bir tutarı karşılamadığı gerekçesiyle, 6352 sayılı Yasa’nın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanıktan herhangi bir ceza verilmediği gerekçesiyle Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 09.06.2014’te oybirliğiyle “Beraat” kararı verilerek, seyahat cezaları da dahil olmak üzere herhangi bir kural ihlali için suçsuz bulundu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan kurumun 14.11.2012 tarihli yazısına göre, kaçak kullanım bedelinin taksitlendirildiği ve ödenen taksitlerin toplamının katılan kurum tarafından hesaplanan vergi ve cezaları içermeyen kaçak kullanım bedelini karşıladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüşmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. Maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan kurumun 14.11.2012 tarihli yazısına göre, kaçak kullanım bedelinin taksitlendirildiği ve ödenen taksitlerin toplamının katılan kurum tarafından hesaplanan vergi ve cezaları içermeyen kaçak kullanım bedelini karşıladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüşmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. Maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.