Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/4948 K.2012/8866
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın defter ve belge ibraz etmemek ile sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararlarının temyiz itirazlarıyla ilgilidir. (2) Mahkeme, defter ve belge ibraz etmemek suçundan 17 ay 15 gün hapis, sahte fatura düzenleme suçundan ise 5 ay hapis cezasını onaylayarak temyiz itirazlarını reddetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Defter ve belge ibraz etmemek, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak
HÜKÜM: 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı Kanunun 59. maddeleri uyarınca (iki kere) 17 ay 15 gün hapis, 213 sayılı Kanunun 359/b-2, 765 sayılı Kanunun 59. maddesi uyarınca 5 ay hapis.
Defter ve belge ibraz etmemek suçu yönünden, 18.06.2006 suç tarihi itibariyle dava zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış, 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince kurulan hükümde suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK.nun uygulanması gerektiği gözetilmeden uygulama olanağı bulunmayan 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Sanığın “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanığın “2002 ve 2003 takvim yıllarında Vergi Usul Kanununa Muhalefet” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak ” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Defter ve belge ibraz etmemek, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak
HÜKÜM: 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı Kanunun 59. maddeleri uyarınca (iki kere) 17 ay 15 gün hapis, 213 sayılı Kanunun 359/b-2, 765 sayılı Kanunun 59. maddesi uyarınca 5 ay hapis.
Defter ve belge ibraz etmemek suçu yönünden, 18.06.2006 suç tarihi itibariyle dava zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış, 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince kurulan hükümde suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK.nun uygulanması gerektiği gözetilmeden uygulama olanağı bulunmayan 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Sanığın “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanığın “2002 ve 2003 takvim yıllarında Vergi Usul Kanununa Muhalefet” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak ” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.