Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2009/6650 K.2011/8003
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanık …’un kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetinin temyizinde ve 765 sayılı TCK’nun 49/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün incelenmesidir. (2) Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek, ilk kararın onayını sürdürmüş; ancak ikinci konuda meşru müdafaa nedeniyle beraat kararı vererek 49/2. maddesi hükümlerini kaldırıp 5237 sayılı TCK’nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/2-d maddesine göre beraat kararını onaylamıştır.
TEBLİĞNAME: 1-B/2009/134029
...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanık ... hakkında TCK.nun 49/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (BİLECİK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/01/2009 gün ve 62/4 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve müdahil ... vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
A. Sanık ...’nun kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, fazla ceza tayin edildiğine vesaireye yönelik, müdahil vekilinin sanığın adam öldürmeye tam teşebbüs suçunu iki defa işlediğinden ötürü cezalandırılması gerektiğine vesaireye yönelik yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B. Sanık ...’nun kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK.nun 49. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde deliller takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaireye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK.nun 25/1. maddesindeki düzenlemeye göre meşru müdafaanın bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlendiği ve bu durumda 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekeceği düzenlemesinin, 765 sayılı TCK.nun 49/2. maddesindeki ceza verilmesine yer olmadığına dair kararına nazaran sanığın lehine olduğu anlaşılmakla, hükmün (1) nolu fıkrasındaki “765 sayılı TCK.nun 49/2. maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına” ibaresinin çıkarılarak, “5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddesi gereğince beraatine” ibaresinin hükmün mahsus yerine eklenmek suretiyle tebliğnamedeki düşünce gibi DÜZELTİLEREK (ONANMASINA), 19/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanık ... hakkında TCK.nun 49/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (BİLECİK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/01/2009 gün ve 62/4 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve müdahil ... vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
A. Sanık ...’nun kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, fazla ceza tayin edildiğine vesaireye yönelik, müdahil vekilinin sanığın adam öldürmeye tam teşebbüs suçunu iki defa işlediğinden ötürü cezalandırılması gerektiğine vesaireye yönelik yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B. Sanık ...’nun kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK.nun 49. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde deliller takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaireye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK.nun 25/1. maddesindeki düzenlemeye göre meşru müdafaanın bir hukuka uygunluk nedeni olarak düzenlendiği ve bu durumda 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekeceği düzenlemesinin, 765 sayılı TCK.nun 49/2. maddesindeki ceza verilmesine yer olmadığına dair kararına nazaran sanığın lehine olduğu anlaşılmakla, hükmün (1) nolu fıkrasındaki “765 sayılı TCK.nun 49/2. maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına” ibaresinin çıkarılarak, “5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddesi gereğince beraatine” ibaresinin hükmün mahsus yerine eklenmek suretiyle tebliğnamedeki düşünce gibi DÜZELTİLEREK (ONANMASINA), 19/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.