Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/14921 K.2012/4151
Özet: Uyuşmazlık, sanığın mala zarar verme ve infaz kurumuna yasak eşya sokma suçlarından mahkum edilmesi üzerine temyiz başvurusudır; Mahkeme, temyizdeki delillerin yetersiz olduğunu kabul ederek, iki suçtan dolayı mahkumiyet kararını bozup, mükerrir cezanın infaz rejimine uygun şekilde yeniden düzenlenmesini ve infaz sonrası denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasını kararlaştırmıştır.
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Mala zarar verme, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak
Hüküm : 1- TCK'nın 152/1-a, 43/1, 62, 58, 53. Maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 297/2, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.06.2011 tarih, 2011/9-88 esas, 2011/116 karar sayılı kararına göre, sanığın tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren başkaca mahkumiyeti bulunmasına karşın daha az cezayı içeren mahkumiyeti tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun uyarınca halen yürürlükte bulunan 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
sanık hakkındaki hükümde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak "sanığın İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2006 tarih ve 251/507 sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2008 tarih ve 8/81 sayılı ilamına konu olan 4 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" cümlesinin hükme eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Dosyada bulunan 13.08.2008 tarihli tutanakta, sanığın buzdolabının arka parçalarından çıkararak yaptığı aletle ilgili olarak Adlî Tıp Kurumundan rapor alınarak yargılama konusu aletin fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli nesne niteliği taşıyıp taşımadığının, TCK’nın 6. maddesindeki tanımlardan hareketle aynı Kanunun 297. maddesinin 1. fıkrasında ifade edilen silah niteliğine sahip bulunup bulunmadığı ve 6136 sayılı Kanunun 4. ve 15. maddesine konu bıçak veya sair aletlerden olup olmadığı hususlarının kuşkuyu ortadan kaldıracak biçimde saptanması ile sanığın hukuki durumunun TCK'nın 297. maddesinin 1. veya 2. fıkralarına uyup uymadığı tartışılmadan yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Mala zarar verme, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak
Hüküm : 1- TCK'nın 152/1-a, 43/1, 62, 58, 53. Maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 297/2, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.06.2011 tarih, 2011/9-88 esas, 2011/116 karar sayılı kararına göre, sanığın tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren başkaca mahkumiyeti bulunmasına karşın daha az cezayı içeren mahkumiyeti tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun uyarınca halen yürürlükte bulunan 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
sanık hakkındaki hükümde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak "sanığın İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2006 tarih ve 251/507 sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2008 tarih ve 8/81 sayılı ilamına konu olan 4 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" cümlesinin hükme eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Dosyada bulunan 13.08.2008 tarihli tutanakta, sanığın buzdolabının arka parçalarından çıkararak yaptığı aletle ilgili olarak Adlî Tıp Kurumundan rapor alınarak yargılama konusu aletin fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli nesne niteliği taşıyıp taşımadığının, TCK’nın 6. maddesindeki tanımlardan hareketle aynı Kanunun 297. maddesinin 1. fıkrasında ifade edilen silah niteliğine sahip bulunup bulunmadığı ve 6136 sayılı Kanunun 4. ve 15. maddesine konu bıçak veya sair aletlerden olup olmadığı hususlarının kuşkuyu ortadan kaldıracak biçimde saptanması ile sanığın hukuki durumunun TCK'nın 297. maddesinin 1. veya 2. fıkralarına uyup uymadığı tartışılmadan yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.