Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2009/12023 K.2012/764
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından hüküm giymesi üzerine temyiz talepleridir; (2) Mahkeme, temyiz taleplerini reddederek, adli para cezalarının taksitlendirilmesinde eksik uygulanan kanun maddesinin düzeltilmesiyle birlikte kararını onaylamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında;
TCK'nın 125/3-a, 62, 63, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında;
a- TCK'nın 125/3-a, 62, 63, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b- TCK'nın 265/1-3, 62, 63, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c- TCK'nın 152/1-a, 168/1, 62, 63, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin olarak;
CMUK’nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmedilen adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında hakaret ve sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, sanık ... yönünden görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret, sanık ... yönünden hakaret
./
suçlarının birden fazla polis memuruna karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanıklar hakkında anılan suçlardan tayin olunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini ve hakaret suçundan temel ceza tayin edilirken seçenek cezadan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi hükmüne göre hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin taksitlendirmeye ilişkin bölümlerinin başına “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında;
TCK'nın 125/3-a, 62, 63, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında;
a- TCK'nın 125/3-a, 62, 63, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b- TCK'nın 265/1-3, 62, 63, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c- TCK'nın 152/1-a, 168/1, 62, 63, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin olarak;
CMUK’nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmedilen adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında hakaret ve sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, sanık ... yönünden görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret, sanık ... yönünden hakaret
./
suçlarının birden fazla polis memuruna karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanıklar hakkında anılan suçlardan tayin olunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini ve hakaret suçundan temel ceza tayin edilirken seçenek cezadan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi hükmüne göre hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin taksitlendirmeye ilişkin bölümlerinin başına “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresi eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.