Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2008/8962 K.2010/1465
Özet: Mahkeme, 466 sayılı Kanun çerçevesinde tazminat talebini kısmen kabul ederek, davalıya 27,27 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminat ve aynı tutarlarda vekalet ücreti ödeyecek şekilde kararını bozdu.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Dava Tarihi: 22.03.2004
Hüküm: Maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 27,27 TL maddi tazminat ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000 TL manevi tazminat ile maddi tazminat için 900 TL, manevi tazminat için 900 TL olmak üzere vekalet ücretlerinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine
Temyiz edenler: 1- Davacı vekili, 2- Davalı vekili
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davalı vekilinin icranın geri bırakılması talebi hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Davacının nüfus kaydının dosya içerisine getirtilmemesi,
2- Gerekçeli kararda, davacının “...” olan soyadının “...” ve “22.03.2004” olan dava tarihinin de “29.04.2004” şeklinde yanlış olarak yazılması ile hükme iştirak eden Cumhuriyet savcısının da gösterilmemiş olması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi,
3- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, bu ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmedilmesi,
4- Hükmedilen maddi tazminat için ayrı, manevi tazminat için de ayrı olarak davacı yararına vekalet ücretlerine hükmedilmiş olması,
Kanuna aykırı, davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Dava Tarihi: 22.03.2004
Hüküm: Maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 27,27 TL maddi tazminat ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000 TL manevi tazminat ile maddi tazminat için 900 TL, manevi tazminat için 900 TL olmak üzere vekalet ücretlerinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine
Temyiz edenler: 1- Davacı vekili, 2- Davalı vekili
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davalı vekilinin icranın geri bırakılması talebi hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Davacının nüfus kaydının dosya içerisine getirtilmemesi,
2- Gerekçeli kararda, davacının “...” olan soyadının “...” ve “22.03.2004” olan dava tarihinin de “29.04.2004” şeklinde yanlış olarak yazılması ile hükme iştirak eden Cumhuriyet savcısının da gösterilmemiş olması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi,
3- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, bu ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmedilmesi,
4- Hükmedilen maddi tazminat için ayrı, manevi tazminat için de ayrı olarak davacı yararına vekalet ücretlerine hükmedilmiş olması,
Kanuna aykırı, davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.