Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3215 K.2019/2414
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 8. Ceza Dairesi inceleyip, sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet kararını kabul ederken, mala zarar verme suçundan hükmü, 5237 sayılı TCK 167/1-b maddesiyle çeliştiği gerekçesiyle 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesine uygun olarak bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçu işlemediğine, aralarında husumet bulunan ve görgüye dayalı beyanları olmayan tanık ifadeleri ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve hakkında TCK.nun 50, 51 ve CMK.nun 231 maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında yakarak mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Sanığın zarar verdiği evin suç tarihinde kayınbabasına ait olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 167/1-b maddesinde şahsi cezasızlık sebebi olarak öngörülen “üstsoy veya altsoyunun veya bu derecede kayın hısımlarından birinin zararına olarak işlenmesi halinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz” hükmü gereği sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 223/4-b maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mala zarar verme, tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçu işlemediğine, aralarında husumet bulunan ve görgüye dayalı beyanları olmayan tanık ifadeleri ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve hakkında TCK.nun 50, 51 ve CMK.nun 231 maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında yakarak mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Sanığın zarar verdiği evin suç tarihinde kayınbabasına ait olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 167/1-b maddesinde şahsi cezasızlık sebebi olarak öngörülen “üstsoy veya altsoyunun veya bu derecede kayın hısımlarından birinin zararına olarak işlenmesi halinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz” hükmü gereği sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 223/4-b maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.