Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/23721 K.2012/25555
Özet: (1) Uyuşmazlık, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan sanığın adli para cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilip çektirilemeyeceği konusundadır. (2) Mahkeme, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemini kabul ederek Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararını bozmaktadır; adli para cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün yedinci paragrafı kaldırılmakta, diğer hükümler aynen bırakılmaktadır.
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 81/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50, 52. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 tarihli ve 2007/183 esas, 2011/92 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.08.2012 gün ve 47039 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2012 gün ve KYB. 2012-223549 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/03/2007 tarihli ve 2006/10559 esas, 2007/4396 sayılı ilâmında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çcktirilmesinin mümkün olduğu, adlî para cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine imkân sağlayan bir düzenlemenin bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2011 gün ve 2007/183 Esas, 2011/92 Karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair hükmün yedinci paragrafında yazılı kısmın hükümden çıkartılmasına, sair kısımların aynen bırakılmasına, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22/03/2007 tarihli ve 2006/10559 esas, 2007/4396 sayılı ilâmında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sadece özgürlüğü bağlayıcı cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çcktirilmesinin mümkün olduğu, adlî para cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine imkân sağlayan bir düzenlemenin bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2011 gün ve 2007/183 Esas, 2011/92 Karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair hükmün yedinci paragrafında yazılı kısmın hükümden çıkartılmasına, sair kısımların aynen bırakılmasına, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.