Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2010/5384 K.2012/1414
Özet: (1) Uyuşmazlık, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na aykırılık suçundan sanığın adli para cezasının belirlenmesi ve indirim oranlarının uygulanması konusundaki hukuki uyuşmazlıktır. (2) Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi, sanığa 5.560,00 TL temel ceza koyarak ardından 5237 sayılı TC Kanunu’nun 31/3 ve 62 maddeleri uyarınca sırasıyla yarı ve altıncı oranında indirim yaparak toplam 2.316,00 TL adli para cezası vermiş, bu karar Yüksek Adalet Bakanlığı’nın bozulma istemini reddederek kanun yararına bozma talebini kabul etmemiştir.
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 5101 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'la değişik 89/9-1-a maddesi gereğince temel ceza olarak 5.560,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına bu cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 2.780,00 yeni Türk lirası, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 2.316,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 12/05/2008 tarihli ve 2006/1120 esas, 2008/651 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.04.2010 gün ve 21941 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2010 gün ve KYB. 2010-90447 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1-Sanığın eylemine uyan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 5101 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'la değişik 89/9-1-a maddesi gereğince temel ceza olarak 5.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması gerekirken 5252 sayılı Kanun'la zımnen yürürlükten kaldırılan 4421 sayılı Kanun'un 5/son maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılmak suretiyle 5.560,00 yeni Türk lirası adlî para cezası belirlenip bundan sonraki indirimlerin bu miktar üzerinden yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunmasında,
2-Kayden 03/04/1987 doğumlu olup suçun işlendiği 12/05/2005 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince en fazla 1/3 oranında indirim yapılmak gerekirken 1/2 oranında indirim yapılarak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunmasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Mahkemece hüküm kurulurken para cezasının belirlenmesinde takdir hakkı kullanılmış olup kararda 4421 Sayılı Yasanın 5/ son maddesi uyarınca yeniden değerleme oranında arttırım yapıldığına dair bir gerekçe gösterilmediği, ayrıca 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK’nun 31/3 madde fıkrasının, 08.07.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 Sayılı Kanunun 5. maddesi ile değiştirilmeden önceki halinde sanık lehine olarak " diğer cezaların yarısı indirilir." hükmü mbulunduğu cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1-Sanığın eylemine uyan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 5101 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'la değişik 89/9-1-a maddesi gereğince temel ceza olarak 5.000,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması gerekirken 5252 sayılı Kanun'la zımnen yürürlükten kaldırılan 4421 sayılı Kanun'un 5/son maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılmak suretiyle 5.560,00 yeni Türk lirası adlî para cezası belirlenip bundan sonraki indirimlerin bu miktar üzerinden yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunmasında,
2-Kayden 03/04/1987 doğumlu olup suçun işlendiği 12/05/2005 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince en fazla 1/3 oranında indirim yapılmak gerekirken 1/2 oranında indirim yapılarak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunmasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Mahkemece hüküm kurulurken para cezasının belirlenmesinde takdir hakkı kullanılmış olup kararda 4421 Sayılı Yasanın 5/ son maddesi uyarınca yeniden değerleme oranında arttırım yapıldığına dair bir gerekçe gösterilmediği, ayrıca 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK’nun 31/3 madde fıkrasının, 08.07.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 Sayılı Kanunun 5. maddesi ile değiştirilmeden önceki halinde sanık lehine olarak " diğer cezaların yarısı indirilir." hükmü mbulunduğu cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.