Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/9444 K.2010/17097
Özet: Uyuşmazlık konusu, yerel mahkemece verilen 2313 sayılı Kanuna Aykırılık suçlamasıyla ilgili sanıkların beraat ve hükümlülük kararlarının temyiz edilmesiydi; Mahkeme, temyiz dilekçelerinin usulüne uygun olmadığını belirterek, sanıkların beraatini onayladı ve diğer sanıkların hükümünü değiştirerek yeniden düzenledi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 2313 sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Sanık ...'nin beraatine, diğer sanıkların hükümlülüklerine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Yerel Cumhuriyet savcısının 19.7.2007 tarihli temyiz dilekçesinde hakim havalesi bulunmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik anılan sanık müdafiinin temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki "sanığın almış olduğu hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nun 53. maddesi uyarınca kamu haklarını kullanmaktan 3 yıl süre ile yoksun bırakılmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1. fıkrasının c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan sanık ... hakındaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III-Sanık ...'nin temyiz isteğinin incelemesinde;
Sanık ...'ın diğer sanıkla birlikte esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu gerçekleştirdiği halde yardım eden kabulüyle 5237 sayılı TCK.nun 39. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı yasa ile değişik 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 23.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 2313 sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM: Sanık ...'nin beraatine, diğer sanıkların hükümlülüklerine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Yerel Cumhuriyet savcısının 19.7.2007 tarihli temyiz dilekçesinde hakim havalesi bulunmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik anılan sanık müdafiinin temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki "sanığın almış olduğu hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nun 53. maddesi uyarınca kamu haklarını kullanmaktan 3 yıl süre ile yoksun bırakılmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1. fıkrasının c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan sanık ... hakındaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III-Sanık ...'nin temyiz isteğinin incelemesinde;
Sanık ...'ın diğer sanıkla birlikte esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu gerçekleştirdiği halde yardım eden kabulüyle 5237 sayılı TCK.nun 39. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı yasa ile değişik 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 23.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.