Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/6548 K.2012/3948
Özet: Uyuşmazlık, sanığın arkadaşının yardımıyla gece vakti yakınanın evine balkon kapısını zorlayarak girdiği hırsızlık suçunu işlediğine dair iddialar ve ilgili yasal hükümler üzerine kurulmuştur; mahkeme, delillerin yeterli olduğunu değerlendirerek suçun işlendiğini kabul etmiş ve temyiz itirazlarını reddetmiştir. Mahkeme kararına göre sanık hırsızlık suçu nedeniyle mahkum edilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın hırsızlık suçunu bir arkadaşıyla birlikte yakınanın evine gece vakti balkon kapısını zorlayarak girmek suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın hazırlık soruşturması sırasında yakalandığında; çaldığı eşyalardan olan ehliyet, kimlik ve araç ruhsatını attığı yeri göstererek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
2- Fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek suçu katılan sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması,
3- 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının seçimlik olmadığı halde sanık hakkında sadece aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
4- Adli sicil kaydında gözüken 5237 sayılı Yasanın 191/1. maddesindeki uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin 10 aylık hapis cezasının denetimli serbestlik tedbirine çevrildiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde anılan Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılması,
5- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin (4), (5) ve (6). Fıkralarında ‘‘ Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir’’ denmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7. maddesi gereğince ‘ mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ‘karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
b-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması nedeniyle; tekerrüre esas alınan ilam 10 ay hapis cezasına ilişkin olduğu halde kararda 1 yıl olduğu belirtilerek çelişki yaratılması,
Bozmayı gerektirmiş sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın hırsızlık suçunu bir arkadaşıyla birlikte yakınanın evine gece vakti balkon kapısını zorlayarak girmek suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın hazırlık soruşturması sırasında yakalandığında; çaldığı eşyalardan olan ehliyet, kimlik ve araç ruhsatını attığı yeri göstererek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
2- Fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek suçu katılan sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 39. maddesiyle uygulama yapılması,
3- 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının seçimlik olmadığı halde sanık hakkında sadece aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
4- Adli sicil kaydında gözüken 5237 sayılı Yasanın 191/1. maddesindeki uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin 10 aylık hapis cezasının denetimli serbestlik tedbirine çevrildiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde anılan Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılması,
5- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin (4), (5) ve (6). Fıkralarında ‘‘ Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir’’ denmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7. maddesi gereğince ‘ mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ‘karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
b-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması nedeniyle; tekerrüre esas alınan ilam 10 ay hapis cezasına ilişkin olduğu halde kararda 1 yıl olduğu belirtilerek çelişki yaratılması,
Bozmayı gerektirmiş sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.