Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/10236 K.2010/151
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu ve ilgili yasal hükümlerle cezanın uygulanması konusundaki hatalı kararın düzeltilmesiyle ilgilidir. Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek mahkumiyeti iptal etti ve sanıkların lehine yeni bir hüküm koydu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’ın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 8/2/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin anılan sanık için uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre sanık ... için hırsızlık, sanık ... Aranacak için hırsızlık malı bilerek kabul etmek suçlarını oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, 5237 sayılı Yasa gereğince verilecek ceza gösterilmeden, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
2- 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanık ...’in gündüzleyin 12 sıralarında kişisel beceri ile çıktığı havalandırma penceresinden suça konu eve girerek hırsızlık suçunu işlediği ve yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1. maddesindeki gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğunun gözetilmesi gerekliliği,
3- Sanık ...’in eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1, 523/1, 59/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 168/1, 62/1; 116/1, 62/1.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması halinde 5237 sayılı Yasanın, uzlaşma hükümlerinin uygulanamaması halinde ise 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık lehine olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,
4- Sanık ... hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Yasanın 23. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve sanık ... hakkında ise, anılan Yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5- Kabule ve uygulamaya göre de;
a- 4786 sayılı Yasa ile 647 sayılı Yasanın 5. maddesine eklenen 5. fıkra hükmü ile getirilen gecikme zammının, 647 sayılı Yasayı yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Yasada öngörülmediğinin ve gecikme zammına hükmolunamayacağının düşünülmemesi,
b- Sanıklardan, neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınması gerekirken, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’ın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 8/2/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin anılan sanık için uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre sanık ... için hırsızlık, sanık ... Aranacak için hırsızlık malı bilerek kabul etmek suçlarını oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, 5237 sayılı Yasa gereğince verilecek ceza gösterilmeden, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
2- 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanık ...’in gündüzleyin 12 sıralarında kişisel beceri ile çıktığı havalandırma penceresinden suça konu eve girerek hırsızlık suçunu işlediği ve yakınmanın da devam ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1. maddesindeki gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğunun gözetilmesi gerekliliği,
3- Sanık ...’in eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1, 523/1, 59/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 168/1, 62/1; 116/1, 62/1.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması halinde 5237 sayılı Yasanın, uzlaşma hükümlerinin uygulanamaması halinde ise 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık lehine olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,
4- Sanık ... hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Yasanın 23. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve sanık ... hakkında ise, anılan Yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5- Kabule ve uygulamaya göre de;
a- 4786 sayılı Yasa ile 647 sayılı Yasanın 5. maddesine eklenen 5. fıkra hükmü ile getirilen gecikme zammının, 647 sayılı Yasayı yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Yasada öngörülmediğinin ve gecikme zammına hükmolunamayacağının düşünülmemesi,
b- Sanıklardan, neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınması gerekirken, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.