Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/15756 K.2016/501
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 05/10/2013 tarihli 2013/15756 E. davasında, tefecilik suçundan mahkumiyet kararı verip, 08/10/2015 tarihli Anayasa Mahkemesi kararı uyarınca TCK 53. ve 43. maddelerinin uygulanmasıyla birlikte, 62. madde indirim esasına rağmen hapis cezasının 2 yılın üzerinde kalacağını, 231/5. madde uygulanmasının gerekmediğini bulup, temyiz itirazlarını reddederek hükmü ONANMALI kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın kazanç elde etmek amacıyla birden fazla kişiye ödünç para verdiği sabit olup hakkında TCK'nın 43. maddesinin de uygulanması gerektiği; bu durumda TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılsa bile sonuç hapis cezasının 2 yılın üzerinde kalacağı, bu cezanın da hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırları dışında olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı Kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı nazara alınarak; yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hususu bozma sebebi yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın kazanç elde etmek amacıyla birden fazla kişiye ödünç para verdiği sabit olup hakkında TCK'nın 43. maddesinin de uygulanması gerektiği; bu durumda TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılsa bile sonuç hapis cezasının 2 yılın üzerinde kalacağı, bu cezanın da hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırları dışında olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı Kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı nazara alınarak; yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hususu bozma sebebi yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.