Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/5103 K.2013/2700
Özet: Mahkeme, sanığın görevliye direnmeyi amaçlayarak kasten yaralanmaya yol açan tarzda kara araç ve bira şişesiyle müdahalede bulunmasını “silahtan sayılan alet” olarak tanımlayıp, TCK 265/4 maddesi gereğince artırım yapılması gerekmesini göz önünde bulundurmak yerine, temyiz itirazlarını reddederek, kararını ONANMASINA karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, görevliye direnme suç tipinin “cebir” unsuru yönünden mağduru yaralamada kullanmış olduğu otomobilin, TCK’nın 6/1-f-4. maddesi-fıkrası bendi-alt bendi kapsamında “silahtan sayılan alet” olduğu gözetilerek; sanığın cezasından TCK’nın 265/4. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Olay tarihinde önleme araması kararına istinaden mağdurun da aralarında bulunduğu polis memurlarının uygulama yaptıkları sırada, sanığın sürücü belgesi olmadan kullandığı aracın durdurulduğu ve sanığın elinde bira şişesi bulunduğunun görülmesi üzerine aracın kapısını açan mağdurun sanıktan ehliyet ve ruhsatını istediği, sanığın bu sırada mağdurun pozisyonunu görmesine rağmen aracı geri manevrayla hareket ettirerek olay mahallinden kaçtığı esnada kapısı açık aracını mağdura çarparak kasten yaraladığı, bu suretle hakkında idari işlem yapmak isteyen polis memuru mağdurun görevini yapmasını engellediği iddia, savunma, olay tutanağı, mağdur ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, görevliye direnme suç tipinin “cebir” unsuru yönünden mağduru yaralamada kullanmış olduğu otomobilin, TCK’nın 6/1-f-4. maddesi-fıkrası bendi-alt bendi kapsamında “silahtan sayılan alet” olduğu gözetilerek; sanığın cezasından TCK’nın 265/4. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Olay tarihinde önleme araması kararına istinaden mağdurun da aralarında bulunduğu polis memurlarının uygulama yaptıkları sırada, sanığın sürücü belgesi olmadan kullandığı aracın durdurulduğu ve sanığın elinde bira şişesi bulunduğunun görülmesi üzerine aracın kapısını açan mağdurun sanıktan ehliyet ve ruhsatını istediği, sanığın bu sırada mağdurun pozisyonunu görmesine rağmen aracı geri manevrayla hareket ettirerek olay mahallinden kaçtığı esnada kapısı açık aracını mağdura çarparak kasten yaraladığı, bu suretle hakkında idari işlem yapmak isteyen polis memuru mağdurun görevini yapmasını engellediği iddia, savunma, olay tutanağı, mağdur ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.