Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/10822 K.2012/12264
Özet: Uyuşmazlık, sosyal güvenlik kurumunun katılma talebinin reddi ve sanık …’ın rüşvet vermek/almak suçundan beraet hükmünün temyiz edilmesiyle ilgiliydi; mahkeme, beraet kararının usulüne uygun olduğunu kabul ederek ve zamanaşımı nedeniyle davayı düşürerek kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Rüşvet vermek ve almak
HÜKÜM: Beraet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Müşteki Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin 29/04/2009 tarihli duruşmada kamu davasına katılma talebinde bulunduğu, ancak mahkemece katılma isteminin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; sanık ... hakkındaki yargılama sonucuna göre idari nitelikte işlem yapabileceği ve 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddeleri nazara alınarak bu yöndeki ara kararın kaldırılmasına, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar görme olasılığına binaen müşteki Sosyal Güvenlik Kurumunun katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında rüşvet almak suçundan kurulan beraet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin ancak 765 sayılı TCK'nın 230. maddesinde düzenlenen görevi ihmal suçunu oluşturabileceği; bu suçun ise kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 19/09/2002 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Rüşvet vermek ve almak
HÜKÜM: Beraet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Müşteki Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin 29/04/2009 tarihli duruşmada kamu davasına katılma talebinde bulunduğu, ancak mahkemece katılma isteminin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; sanık ... hakkındaki yargılama sonucuna göre idari nitelikte işlem yapabileceği ve 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddeleri nazara alınarak bu yöndeki ara kararın kaldırılmasına, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar görme olasılığına binaen müşteki Sosyal Güvenlik Kurumunun katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında rüşvet almak suçundan kurulan beraet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin ancak 765 sayılı TCK'nın 230. maddesinde düzenlenen görevi ihmal suçunu oluşturabileceği; bu suçun ise kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 19/09/2002 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.