Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/12878 K.2011/4740
Özet: Uyuşmazlık, sanığın nitelikli zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından yargılanması sırasında, verilen beraet ve hükümle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesiyle ilgilidir. Mahkeme, zimmet suçundan beraat kararıyla birlikte görevi kötüye kullanma ve görev ihmal suçları için kurulan cezaları zamanaşımı nedeniyle bozmuş, bu nedenle sanığın hakkında açılan davaların düşmesini karar etmiştir.
Nitelikli zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; zimmet suçundan ve görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin bir kısım eylemleri ile ilgili beraetine ve bir kısım eylemlerinin görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2008 gün ve 2004/360 Esas, 2008/170 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle zimmet suçundan verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,
Sanığa isnat olunan görevi kötüye kullanma suçunun ve oluşa uygun şekilde işlediği kabul olunan görevi ihmal suçunun tabi oldukları yasa maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarlarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 5 ve 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi oldukları, kurulan mahkümiyet hükümleri yönünden görevi ihmal eyleminin suç tarihi olan 31.01.2003 ve görevi kötüye kullanma eyleminin suç tarihi olan 24.04.2002’den inceleme gününe kadar uzamış zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraet hükümleri yönünden ise sorgu tarihi olan 17.02.2005’den inceleme gününe kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bulunmaması nazara alınarak asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle ayrı DÜŞMESİNE,
Sanığın, iddianamenin ve kısa kararın 11. bendine konu eylemi ile ilgili olarak görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCY.nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilememesi,
Kabule göre de;
765 sayılı TCK.nun 240. madde son cümlesi uyarınca sanığın memuriyetten süreli veya temelli olarak yoksun kılınması gerektiği halde bu hususun uygulama dışı bırakılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle zimmet suçundan verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,
Sanığa isnat olunan görevi kötüye kullanma suçunun ve oluşa uygun şekilde işlediği kabul olunan görevi ihmal suçunun tabi oldukları yasa maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarlarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 5 ve 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi oldukları, kurulan mahkümiyet hükümleri yönünden görevi ihmal eyleminin suç tarihi olan 31.01.2003 ve görevi kötüye kullanma eyleminin suç tarihi olan 24.04.2002’den inceleme gününe kadar uzamış zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraet hükümleri yönünden ise sorgu tarihi olan 17.02.2005’den inceleme gününe kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bulunmaması nazara alınarak asli zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle ayrı DÜŞMESİNE,
Sanığın, iddianamenin ve kısa kararın 11. bendine konu eylemi ile ilgili olarak görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCY.nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilememesi,
Kabule göre de;
765 sayılı TCK.nun 240. madde son cümlesi uyarınca sanığın memuriyetten süreli veya temelli olarak yoksun kılınması gerektiği halde bu hususun uygulama dışı bırakılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.