Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/4698 K.2010/6499
Özet: Uyuşmazlık, sanığın nitelikli zimmet ve görevi ihmal suçlarından dolayı verilen mahkeme kararının zamanaşımı nedeniyle bozulması ve temyiz itirazlarının reddi konusundadır. Mahkeme, 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına ve davanın zamanaşımı sebebiyle düşmesine karar vererek sanığın cezai sorumluluğunu sona erdirdi.
Nitelikli zimmet suçundan sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eylemleri basit zimmet ve görevi ihmal niteliğinde görülerek mahkümiyetine dair, Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.07.2005 gün ve 2004/242 Esas, 2005/185 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Görevi ihmal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen görevi ihmal suçuna 765 sayılı TCK.nun 230. maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Zimmet suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
CMK.nun 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.06.2006 gün 2006/5-165-213 sayılı kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başlayacağı, idari soruşturma ve bilirkişi raporlarına nazaran suç tarihinde ... ... Başmühendisliği emrinde tahsildar olan sanığın 2.010.435.810 TL. temellük ve 272.494.774 TL. yararlanma olmak üzere toplam 2.282.930.584 TL. zimmetinin bulunduğu, idari soruşturma aşamasında 10.09.2001, 12.09.2001, 14.09.2001, 12.10.2001, 16.10.2001 ve 23.10.2001 tarihlerinde faiziyle birlikte 6.032.868.109 TL’yi müdahil kuruma iade ettiği ve daha sonra 12.06.2002 tarihinde Mihalgazi C. Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasıyla soruşturmanın başladığı ve bu nedenle ödemenin soruşturma öncesi yapıldığı dikkate alınarak cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 indirim yapılması yerine 248/2. maddesiyle 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı nazara alınmadan, bunu da kapsayacak biçimde cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1. maddede yer alan bütün haklardan ve bunları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Görevi ihmal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen görevi ihmal suçuna 765 sayılı TCK.nun 230. maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Zimmet suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
CMK.nun 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17.06.2006 gün 2006/5-165-213 sayılı kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başlayacağı, idari soruşturma ve bilirkişi raporlarına nazaran suç tarihinde ... ... Başmühendisliği emrinde tahsildar olan sanığın 2.010.435.810 TL. temellük ve 272.494.774 TL. yararlanma olmak üzere toplam 2.282.930.584 TL. zimmetinin bulunduğu, idari soruşturma aşamasında 10.09.2001, 12.09.2001, 14.09.2001, 12.10.2001, 16.10.2001 ve 23.10.2001 tarihlerinde faiziyle birlikte 6.032.868.109 TL’yi müdahil kuruma iade ettiği ve daha sonra 12.06.2002 tarihinde Mihalgazi C. Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasıyla soruşturmanın başladığı ve bu nedenle ödemenin soruşturma öncesi yapıldığı dikkate alınarak cezasından 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 indirim yapılması yerine 248/2. maddesiyle 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı nazara alınmadan, bunu da kapsayacak biçimde cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1. maddede yer alan bütün haklardan ve bunları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.