Yargıtay 22. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/11383 K.2016/5193
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 3.11.2011 tarihinde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararını vermiş, ancak sanığın zorunlu müdafiiyle iletişimin eksikliğinden dolayı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına kararın 4.04.2016’da oybirliğiyle incelemesi için iadesi kararı alınmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, sanığın kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı, sanık müdafiinin yüzüne karşı ve sanığın yokluğunda verilen kararın sanık müdafiine tefhiminin yeterli sayılıp, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve müdafiinin temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 03.11.2011 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adresine yöntemine uygun şekilde sanığa tebliği ile müdafiinin temyiz istemini kabul edip etmediğinin sorulması ve vermesi halinde temyiz dilekçeleri de dosyasına eklendikten sonra ek tebliğname düzenlenerek, incelenmek üzere Dairemize gönderilmes için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, sanığın kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı, sanık müdafiinin yüzüne karşı ve sanığın yokluğunda verilen kararın sanık müdafiine tefhiminin yeterli sayılıp, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve müdafiinin temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 03.11.2011 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adresine yöntemine uygun şekilde sanığa tebliği ile müdafiinin temyiz istemini kabul edip etmediğinin sorulması ve vermesi halinde temyiz dilekçeleri de dosyasına eklendikten sonra ek tebliğname düzenlenerek, incelenmek üzere Dairemize gönderilmes için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.