Yargıtay 22. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 22. Ceza Dairesi E.2015/8914 K.2016/102
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi 22. Ceza Dairesi 2015/8914 E. 2016/102 K. kararında, yerel mahkemece hükme bağlanmış hırsızlık suçunu beraatsızlığa kavuşturarak, sanığın zorunlu müdavisine tefheim ve tebliginlerin bağlayıcı olmadığı, tarih ve ceza süresine göre dosyanın incelenip 12.01.2016’da oybirliğiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilmesini kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, sanıkların kendilerine müdafii atandığından haberleri olmadığı, sanıklar müdafiinin yüzüne karşı ve sanıkların yokluğunda verilen kararın sanıklar müdafiine tefhiminin yeterli sayılıp, sanıklara gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve müdafiinin temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 23.02.2011 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adreslerine yöntemine uygun şekilde sanıklara tebliği ile müdafiinin temyiz istemini kabul edip etmedikleri sorulması ve vermeleri halinde temyiz dilekçeleri de dosyasına eklendikten sonra ek tebliğname düzenlenerek, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, sanıkların kendilerine müdafii atandığından haberleri olmadığı, sanıklar müdafiinin yüzüne karşı ve sanıkların yokluğunda verilen kararın sanıklar müdafiine tefhiminin yeterli sayılıp, sanıklara gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve müdafiinin temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 23.02.2011 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adreslerine yöntemine uygun şekilde sanıklara tebliği ile müdafiinin temyiz istemini kabul edip etmedikleri sorulması ve vermeleri halinde temyiz dilekçeleri de dosyasına eklendikten sonra ek tebliğname düzenlenerek, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.