Yargıtay 20. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2018/1618 K.2019/239
Özet: (1) Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında yapılan mahkeme kararı, ele geçirilen maddelerin kullanım sınırında olduğunu, sanığın bağımlı olduğunu ve tanık beyanlarının satıcılığı göstermediğini iddia eden temyiz talebine dayanmaktadır; (2) Mahkeme, 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının özgürce yapıldığını kabul edip, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararının “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi” kararı ile 14.01.2019 tarihli kararını oybirliğiyle onaylayarak sanığı mahkum etmiş ve temyiz başvurusunu esastan reddetmiştir.
Mahkeme: Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: a) Mahkûmiyet; Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20.07.2017 tarih - 2017/124 esas ve 2017/133 karar
b) Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 15.11.2017 tarih – 2017/1508 esas ve 2017/340 karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
5271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafinin temyiz dilekçesinde; sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğunu, ele geçirilen madde miktarının kullanım sınırında kaldığını, sanığın uzun zamandır eroin bağımlısı olduğunu ve bu konuda hastane evrakları bulunduğu belirtildiği halde bu evraklar getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm verildiğini, mahkemece dinlenen tanıklardan hiçbirinin sanığın satıcı olduğunu beyan etmemesine ve araçta bulunan terazinin tek başına sanığın satıcı olduğunu göstermemesine rağmen mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmesi karşısında temyiz isteminin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK 302/1 maddesi gereğince, sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 14.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: a) Mahkûmiyet; Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20.07.2017 tarih - 2017/124 esas ve 2017/133 karar
b) Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 15.11.2017 tarih – 2017/1508 esas ve 2017/340 karar
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
5271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafinin temyiz dilekçesinde; sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğunu, ele geçirilen madde miktarının kullanım sınırında kaldığını, sanığın uzun zamandır eroin bağımlısı olduğunu ve bu konuda hastane evrakları bulunduğu belirtildiği halde bu evraklar getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm verildiğini, mahkemece dinlenen tanıklardan hiçbirinin sanığın satıcı olduğunu beyan etmemesine ve araçta bulunan terazinin tek başına sanığın satıcı olduğunu göstermemesine rağmen mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmesi karşısında temyiz isteminin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK 302/1 maddesi gereğince, sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 14.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.