Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/35625 K.2017/6308
Özet: Mahkeme, sanığın 51. ve 231. maddelerdeki uygulama mümkün olmaması nedeniyle hapis cezasını kabul ederken, müdafinin talebini değerlendirip yalnızca doğrudan ceza zorunluluğunu gözettiği için, mahkeme 31/05/2017 tarihinde oybirliğiyle kararını bozarak yeni kanıt incelemesi yapmayı kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, daha önce hapis cezası ile mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 51. ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması mümkün olmadığından tebliğnamedeki bu yönden de bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır. Ancak;
1- Sanık müdafiinin sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesine ilişkin talebinin, 5237 sayılı TCK'nın 62 ve 50. maddelerindeki lehe hükümlerin uygulanması talebini kapsadığı halde, bu konularda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
2- Adli sicil kaydında yazılı olan mahkumiyet kararlarından hangisinin tekerrüre esas olduğu belirlenip o mahkumiyet kararına ilişkin kesinleşmiş karar örneğinin getirtilip sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, daha önce hapis cezası ile mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 51. ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması mümkün olmadığından tebliğnamedeki bu yönden de bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır. Ancak;
1- Sanık müdafiinin sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesine ilişkin talebinin, 5237 sayılı TCK'nın 62 ve 50. maddelerindeki lehe hükümlerin uygulanması talebini kapsadığı halde, bu konularda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
2- Adli sicil kaydında yazılı olan mahkumiyet kararlarından hangisinin tekerrüre esas olduğu belirlenip o mahkumiyet kararına ilişkin kesinleşmiş karar örneğinin getirtilip sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.