Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/1609 K.2013/4933
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların hakaret ve kasten yaralama suçlarından dolayı verilen beraat ve mahkumiyet kararıyla ilgili temyiz talepleridir. Mahkeme, hem beraat kararını hem de mahkumiyet hükümlerini reddederek, tüm temyiz isteklerini bozmuş ve kararın sonlandırılmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret - Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet, Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat ile sanık ... hakkında kasten yaralama ve sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3-Sanık ... hakkında hakaret ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde,
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılanın maddi tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; katılanın manevi zararını gidermemiş olmaları şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret - Kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet, Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat ile sanık ... hakkında kasten yaralama ve sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3-Sanık ... hakkında hakaret ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde,
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılanın maddi tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; katılanın manevi zararını gidermemiş olmaları şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.