Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/9841 K.2012/45095
Özet: Çocuk Mahkemesi, sorumsuzlukla hırsızlık ve mala zarar verme suçları nedeniyle sanıkların mahkumiyetine ilişkin verilen kararın, 5219 Sayılı Kanun hükümlerince temyiz edilemeyeceğini tespit ederek, sanıkların temyiz taleplerini reddetti ve aynı şekilde 5237 sayılı TCK’ın 145. maddesinin uygulanmasına karşı temyiz yetkisini sınırlayarak kararını bozunmazlığını onaylayıp 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle kabul etti.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar müdafiinin sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
a-) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanmış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre bu sanık yönünden yapılan temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
b-) Gerekçeli kararın gerekçe kısmında diğer suça sürüklenen çocuğun şartlarını taşıdığı nazara alınarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermek gerekmiştir denildiği halde hükmün esasını oluşturan hüküm kısmında sanık ... hakkında ceza tayin edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar müdafiinin sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
a-) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanmış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre bu sanık yönünden yapılan temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
b-) Gerekçeli kararın gerekçe kısmında diğer suça sürüklenen çocuğun şartlarını taşıdığı nazara alınarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermek gerekmiştir denildiği halde hükmün esasını oluşturan hüküm kısmında sanık ... hakkında ceza tayin edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.