Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/12597 K.2017/3124
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 08.10.2014 tarihli infaz durdurma dilekçesine rağmen, 18.06.2013 tarihli ek kararın 5320 sayılı Yasa çerçevesinde süreye aykırı temyiz edilmemiş olmasından dolayı, başvuru eden sanığın temyiz talebini REDDI.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddine
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığa gerekçeli kararın talimat yolu ile alınan savunmasında, bildirdiği adresine 09.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın CMUK'nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22.05.2013 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemesince 18.06.2013 tarihli ek karar ile sanığın temyiz talebinin süre yönünden reddedildiği ve 18.06.2013 tarihli ek kararın sanığın yine aynı adresine 12.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 18.06.2013 tarihli ek karara karşı temyiz talebinde bulunmadığı ek kararın 04.09.2013 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 08.10.2014 tarihli dilekçesi ile infazın durdurulması ve temyiz hakkının verilmesi yönünde talepte bulunduğu, sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 18.06.2013 tarihli ek kararı yasal süre içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ...'nun hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasa'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye kısmen uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 16.03.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddine
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığa gerekçeli kararın talimat yolu ile alınan savunmasında, bildirdiği adresine 09.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın CMUK'nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22.05.2013 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemesince 18.06.2013 tarihli ek karar ile sanığın temyiz talebinin süre yönünden reddedildiği ve 18.06.2013 tarihli ek kararın sanığın yine aynı adresine 12.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 18.06.2013 tarihli ek karara karşı temyiz talebinde bulunmadığı ek kararın 04.09.2013 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 08.10.2014 tarihli dilekçesi ile infazın durdurulması ve temyiz hakkının verilmesi yönünde talepte bulunduğu, sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 18.06.2013 tarihli ek kararı yasal süre içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ...'nun hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasa'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye kısmen uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 16.03.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.