Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/8820 K.2013/11153
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu: Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan hüküm giymiş sanığın, 17.06.2009 tarihli Çardak Asliye Ceza Mahkemesi kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi talebi ve bu inceleme sırasında cezanın fazla tayin edilip edilmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya ertelenmesi gerekliliği konularında yapılan temyiz itirazları. (2) Mahkemenin sonucu: Yargıtay, sanığın 1 yıl 6 ay 15 gün hapis cezasının fazla tayin edildiğini belirterek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesine yer olmadığını, ayrıca temyiz itirazlarının kanuna uygun olarak redde
Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ...'ın yapılan yargılanması sonunda: atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çardak Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2009 gün ve 2007/16 Esas, 2009/43 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında TCK.nın 104/1, 43/1. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK.nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 6 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden ve sanığın adli sicil kaydında bulunan 765 sayılı TCK.nın 455/1. maddesine muhalefete ilişkin mahkûmiyetinin taksirli suça ilişkin olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın ertelenmesine kanuni engel teşkil etmediği, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, CMK.nın 231/6. bendinde ve TCK.nın 51/1. maddesinde öngörülen nesnel ve öznel koşulların bulunup bulunmadığı tartışılarak, kanuni ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan sadece kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındakiler üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından cezanın infazının tamamlanmasına kadar uygulanacağı gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında TCK.nın 104/1, 43/1. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK.nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 6 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden ve sanığın adli sicil kaydında bulunan 765 sayılı TCK.nın 455/1. maddesine muhalefete ilişkin mahkûmiyetinin taksirli suça ilişkin olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın ertelenmesine kanuni engel teşkil etmediği, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, CMK.nın 231/6. bendinde ve TCK.nın 51/1. maddesinde öngörülen nesnel ve öznel koşulların bulunup bulunmadığı tartışılarak, kanuni ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan sadece kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındakiler üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından cezanın infazının tamamlanmasına kadar uygulanacağı gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.