Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/9574 K.2012/7549
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların zorla kaçırıp alıkoyma ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2006/82 ve 2006/300 kararlarının Yargıtayca incelenmesi talebiyle ilgiliydi. (2) Yargıtay, sanıkların temyiz itirazlarını kabul ederek mahkeme kararını bozdu ve 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle kararla bu kararları iptal etti.
Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine dair Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2006 gün ve 2004/82 Esas, 2006/300 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin samimi görülen Cumhuriyet Savcılığında ve duruşmadaki anlatımlarına ve dosya içeriğine göre, sanıklar tarafından içlerinden nüfus kaydına göre suç tarihinde dul bulunan sanık ...'le evlenmesini temin maksadıyla kaçırıldığı belirlenen, nüfus kayıt örneğine göre suç tarihi itibarıyla 16 yaşını bitirmiş olup, mahkeme kararı ile evlenmesi mümkün bulunan mağdureye herhangi bir tecavüzün vuku bulmadığının anlaşılmış bulunması karşısında; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 433. maddesinin uygulanması gerekeceği dikkate alınarak, lehe-aleyhe kanun değerlendirilmesinin her iki Kanun uygulaması ayrı ayrı gösterilip buna göre lehe Kanunun belirlenerek tatbiki gerekirken, aynı Kanunun TCK.nın 433. maddesinin uygulanamayacağından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin samimi görülen Cumhuriyet Savcılığında ve duruşmadaki anlatımlarına ve dosya içeriğine göre, sanıklar tarafından içlerinden nüfus kaydına göre suç tarihinde dul bulunan sanık ...'le evlenmesini temin maksadıyla kaçırıldığı belirlenen, nüfus kayıt örneğine göre suç tarihi itibarıyla 16 yaşını bitirmiş olup, mahkeme kararı ile evlenmesi mümkün bulunan mağdureye herhangi bir tecavüzün vuku bulmadığının anlaşılmış bulunması karşısında; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nın 433. maddesinin uygulanması gerekeceği dikkate alınarak, lehe-aleyhe kanun değerlendirilmesinin her iki Kanun uygulaması ayrı ayrı gösterilip buna göre lehe Kanunun belirlenerek tatbiki gerekirken, aynı Kanunun TCK.nın 433. maddesinin uygulanamayacağından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.