Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/12535 K.2013/1194
Özet: Uyuşmazlık, müşteki sanık … ile hakaret suçundan sanık … arasında cinsel taciz ve hakaret suçlarından dolayı yapılan yargılamaların sonucunda; mahkeme, müşteki sanık …’ın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verirken, hakaret suçundan sanık …’a ceza verilmesine yer olmadığına hükmeder. Yargıtay, 02.02.2010 tarihli Sulh Ceza Mahkemesi kararlarını inceleyerek, müşteki sanık …’ın temyiz talebini reddederken, hakaret suçundan verilen karara ilişkin temyizi kabul etmez.
Cinsel taciz suçundan müşteki sanık ... ile hakaret suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyetine sanık ...'in ise atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 02.02.2010 gün ve 2010/30 Esas, 2010/33 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Müşteki sanık ...'un, 02.02.2010 tarihli duruşmada, sanık ...'den şikâyetçi olduğunu, ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi ve davada katılan sıfatını almadığından davayı temyize hakkı bulunmaması karşısında, müşteki sanık ...'in diğer sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında verilen cinsel taciz suçuna yönelik temyizle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince verilen cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Müşteki sanık ...'un, 02.02.2010 tarihli duruşmada, sanık ...'den şikâyetçi olduğunu, ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi ve davada katılan sıfatını almadığından davayı temyize hakkı bulunmaması karşısında, müşteki sanık ...'in diğer sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında verilen cinsel taciz suçuna yönelik temyizle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince verilen cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.