Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/6377 K.2012/11863
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların cinsel taciz ve hakaret suçlarından mahkumiyetlerinin Yargıtayca incelenmesi talebi üzerine yapılan yargılamalarla ilgilidir. Mahkeme, sanıkların hapis yerine adli para cezasına hükmedilen cinsel taciz davasını kabul ederek, hakaret suçundaki temyizi reddederek kararını onayladı.
Cinsel taciz suçundan sanık ... ve hakaret suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 9. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 2010/1290 Esas, 2010/1719 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde,
Sanığın, adli sicil kaydına nazaran tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde, hakkında hapis cezası yerine adli para cezasına hükmolunması ve sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdureye karşı değişik zamanlarda birden fazla kez cinsel taciz suçunu işlediği anlaşılmasına karşın cezasının TCK.nın 43. maddesi ile artırılmaması suretiyle noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Sanık ...'nin, sanık ...'un eşine yönelik gerçekleştirdiği cinsel taciz niteliğindeki haksız eylemlerden duyduğu hiddet ve elemin etkisi altında ...'ye hakaret içerikli mesaj çektiği anlaşılan sanık ... hakkında TCK.nın 129. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde,
Sanığın, adli sicil kaydına nazaran tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde, hakkında hapis cezası yerine adli para cezasına hükmolunması ve sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdureye karşı değişik zamanlarda birden fazla kez cinsel taciz suçunu işlediği anlaşılmasına karşın cezasının TCK.nın 43. maddesi ile artırılmaması suretiyle noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Sanık ...'nin, sanık ...'un eşine yönelik gerçekleştirdiği cinsel taciz niteliğindeki haksız eylemlerden duyduğu hiddet ve elemin etkisi altında ...'ye hakaret içerikli mesaj çektiği anlaşılan sanık ... hakkında TCK.nın 129. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.