Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/10914 K.2012/13820
Özet: Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27.09.2010 tarihli kararına ilişkin, 01.03.2010 tarihli bilirkişi raporunda açığa çıkarılan doğal olmayan cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK 226/4. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu ve bu suçun asliye ceza mahkemesinde yargılamaya uygun olmadığı gerekçesiyle, Yargıtaykanında görevden kaldırma kararının yazılı olarak verilmesi, sanığın temyiz itirazlarının görülmesi ve CMK 321, 326 maddelerine göre kararın 27.12.2012 tarihli oybirliğiyle bozulması.
Müstehcenlik suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2010 gün ve 2010/699 Esas, 2010/1429 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
01.03.2010 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu CD'lerde doğal olmayan yoldan yapılan cinsel ilişkilere yer verildiğinin belirtilmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK.nın 226/4. maddesinde yer alan suçu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak, 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
01.03.2010 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu CD'lerde doğal olmayan yoldan yapılan cinsel ilişkilere yer verildiğinin belirtilmesi karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK.nın 226/4. maddesinde yer alan suçu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak, 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.