Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/7045 K.2012/1852
Özet: Karar, 14. Ceza Dairesi’nin 2011/7045 E., 2012/1852 K. kararının 5235 sayılı Kanun, 11. ve CMK 4. maddeleri çerçevesinde sanığın 07.03.2008 tarihli 2007/478 Esas, 2008/104 kararının yasa dışı biçimde niteliği belirlendiği gerekçesiyle özel topraklarda, 17.02.2012’de oybirliğiyle BOZULMASINA karar verilerek; sanığın “müsadeḥ” suçundan mahkûmiyetinin geri kabulünü sonlandırmasıdır.
Müstehcenlik suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.03.2008 gün ve 2007/478 Esas, 2008/104 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Düzenlenen bilirkişi raporu içeriğine göre; sanığın satışa sunduğu ileri sürülen CD'lerde doğal olmayan yollardan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntülerin yer aldığının bildirilmesi karşısında, fiilinin 5237 sayılı TCK.nın 226/4. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu ve bu suçtan dolayı yargılama yapma delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak, 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi.
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Düzenlenen bilirkişi raporu içeriğine göre; sanığın satışa sunduğu ileri sürülen CD'lerde doğal olmayan yollardan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntülerin yer aldığının bildirilmesi karşısında, fiilinin 5237 sayılı TCK.nın 226/4. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu ve bu suçtan dolayı yargılama yapma delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak, 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi.
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.