Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3448 K.2012/6123
Özet: (1) Uyuşmazlık, mağdurenin 15 yaşından küçük olduğu halde fuhuş için başka erkeklere pazarlanan bir eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 103/2. maddesine uygun olarak suçun yargılanıp yargılamama konusundaki kararın geçersizliği ve katılan vekilin temyiz talebi üzerine yapılmıştır; (2) Mahkeme, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca, sanıkların yargılamaya devam edilmesinin kanuna aykırı olduğunu kabul ederek kararın bozulmasına hükmedmiştir.
Fuhuş suçundan sanıklar ... ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair ... Asliyc Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2006 gün ve 2006/185 Esas, 2006/471 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:
Talimat mahkemesinden 05.07.2006 tarihli celsede mağdure vekilinin davaya katılma talebinde bulunması nedeniyle talimat mahkemesince davaya katılmasına karar verilmesi hükümsüz ise de, CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin zorunlu vekilinin davaya katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ....'nın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ....'nin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra katılan mağdure vekilinin temyizi üzerine gereği düşünüldü:
İddianamede sanıkların mağdureyi fuhuş için başka erkeklere pazarladıkları
belirtilmesine göre, mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesine uyan suçu oluşturabileceği, bu suçtan yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak, 5235 sayılı Kanunun 11, 12 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Talimat mahkemesinden 05.07.2006 tarihli celsede mağdure vekilinin davaya katılma talebinde bulunması nedeniyle talimat mahkemesince davaya katılmasına karar verilmesi hükümsüz ise de, CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin zorunlu vekilinin davaya katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ....'nın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ....'nin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra katılan mağdure vekilinin temyizi üzerine gereği düşünüldü:
İddianamede sanıkların mağdureyi fuhuş için başka erkeklere pazarladıkları
belirtilmesine göre, mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesine uyan suçu oluşturabileceği, bu suçtan yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak, 5235 sayılı Kanunun 11, 12 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.