Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/21525 K.2013/12835
Özet: (1) Uyuşmazlık, 15 yaşından küçük bir mağdurun rızasıyla sanıkla birlikte kaçması ve bu eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturup oluşturmadığı konusundaki davadır. (2) Mahkeme, mağdurenin hukuken geçerli rızasının bulunmaması nedeniyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat ettiğini ve kararları 5320 sayılı Kanun çerçevesinde bozduğunu belirledi.
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2008 gün ve 2007/7 Esas, 2008/204 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdureler vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdure Bahar'ın, sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında talimat mahkemesine verdiği 22.10.2007 tarihli duruşma beyanında sanıktan şikâyetçi olduğunu ve kamu davasına katılmak istediğini belirttiği, zorunlu vekilinin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'nın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'nin de katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suç tarihi itibarıyla 15 yaşı içerisinde bulunan mağdure ...'ın rızası ile herhangi bir cebir, tehdit veya hile olmaksızın sanık ... la birlikte kaçması, sanığın mağdureye yönelik hukuka aykırı herhangi bir eyleminin bulunmaması ve soruşturmanın mağdurenin babası müşteki ...'nin ihbarı üzerine başlaması karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, ancak müşteki babanın şikâyetçi olduğu da dikkate alındığında iddianamedeki anlatıma göre sanık ...'ın mağdure ...'a yönelik eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK.nın 234/3. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi,
Nüfus kaydına göre suç tarihinde 12 yaşından küçük olan mağdure ...'ın hukuken geçerli bulunmayan rızasının eylemi hukuka uygun hale getirmeyeceği, eylemin TCK.109/1. maddede tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetini yoksun kılma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdure Bahar'ın, sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında talimat mahkemesine verdiği 22.10.2007 tarihli duruşma beyanında sanıktan şikâyetçi olduğunu ve kamu davasına katılmak istediğini belirttiği, zorunlu vekilinin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'nın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'nin de katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suç tarihi itibarıyla 15 yaşı içerisinde bulunan mağdure ...'ın rızası ile herhangi bir cebir, tehdit veya hile olmaksızın sanık ... la birlikte kaçması, sanığın mağdureye yönelik hukuka aykırı herhangi bir eyleminin bulunmaması ve soruşturmanın mağdurenin babası müşteki ...'nin ihbarı üzerine başlaması karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, ancak müşteki babanın şikâyetçi olduğu da dikkate alındığında iddianamedeki anlatıma göre sanık ...'ın mağdure ...'a yönelik eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK.nın 234/3. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi,
Nüfus kaydına göre suç tarihinde 12 yaşından küçük olan mağdure ...'ın hukuken geçerli bulunmayan rızasının eylemi hukuka uygun hale getirmeyeceği, eylemin TCK.109/1. maddede tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik kişiyi hürriyetini yoksun kılma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.