Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/14822 K.2012/5397
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın reşit olmayan bir mağduru zorla kaçırıp alıkoyarak hürriyeti tahdit suçu ve buna bağlı olarak 765 sayılı TCK’nın 430/1 maddesi uyarınca mahkûmiyet kararının incelenmesi ve temyiz itirazlarının değerlendirilmesiydi. Mahkeme, sanığın cezai sorumluluğunu 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin yerine 765 sayılı TCK’nın 31. maddesiyle uygulayarak mahkûmiyet kararını düzeltti ve onayladı.
Hürriyeti tahdit suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2006 gün ve 2005/580 Esas, 2006/69 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak temel cezanın, alt sınır uygun bir miktar aşılarak tayini gerekirken, asgari hadden verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece 5252 sayılı Kanunun 9/3 ve 5271 sayılı CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan 765 sayılı TCK.nın 430/1. maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulmasına karşılık, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin tatbiki suretiyle karma uygulama yapılarak hükmün karıştırılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 31. maddesinin uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak temel cezanın, alt sınır uygun bir miktar aşılarak tayini gerekirken, asgari hadden verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece 5252 sayılı Kanunun 9/3 ve 5271 sayılı CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan 765 sayılı TCK.nın 430/1. maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulmasına karşılık, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin tatbiki suretiyle karma uygulama yapılarak hükmün karıştırılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 31. maddesinin uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.