Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/11505 K.2013/5462
Özet: Silifke Ağır Ceza Mahkemesi 16.02.2009 tarihli 2003/180 ve 2009/42 kararları kapsamında sanıkların ırza geçme suçundan beraat kararları usul‑yasa uygunluğundan dolayı onaylandı; alıkoyma suçundan verilen hükümlerin zamanaşımı süresi dolduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tebliğ edilen dosyada bu kararlar uyarınca hükümlerin Bozulması ve davaların Zamanaşımı nedeniyle Durması kararlaştırıldı.
Irza geçme ve alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2009 gün ve 2003/180 Esas, 2009/42 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında ırza geçme suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında alıkoyma suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklara isnat olunan alıkoyma suçuna ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımına tâbi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanıklar hakkında ırza geçme suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında alıkoyma suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklara isnat olunan alıkoyma suçuna ilişkin 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımına tâbi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.