Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1210 K.2011/8269
Özet: Mahkeme, sanığın işyerine giriş ve hırsızlık eylemlerini 765 sayılı TCK’nın 493/1‑2‑son, 522,81/2‑3 ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1‑d, 53, 116/1, 53, 151/1, 53 maddelerine göre değerlendirerek yerine getirdiğini belirterek, temyiz itirazını kabul edip hükmü BOZULAŞI’YLA onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, müştekinin işyerinin muhkem kapı ve kilitlerini kırarak, anahtarını ele geçirdiği işyerindeki minibüse çaldığı kasayı yükleyerek ve aracın mazotu bittikten sonra da aracı terk ederek hırsızlığı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin, 765 sayılı TCK.’nın 493/1-2-son. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-2-son, 522(pek fahiş),81/2-3. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-d, 53. uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra 116/1, 53; 151/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın, müştekinin işyerinin muhkem kapı ve kilitlerini kırarak, anahtarını ele geçirdiği işyerindeki minibüse çaldığı kasayı yükleyerek ve aracın mazotu bittikten sonra da aracı terk ederek hırsızlığı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin, 765 sayılı TCK.’nın 493/1-2-son. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-2-son, 522(pek fahiş),81/2-3. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-d, 53. uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra 116/1, 53; 151/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.