Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/8752 K.2012/7959
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın gündüz vakti müştekinin evine gelerek evde kimsenin olmaması nedeniyle kapı kilitlerini kırarak içeriye girdiği ve tutanakta belirtilen suça konu ziynet eşyalarını aldığının kabulü karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1, 116/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı ve 5237 sayılı TCK'nın karşılaştırılmasında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun açısından 142/2-d maddesine girdiğinin kabulünün doğru olmadığı, müştekinin şikayetçi olduğu da dikkate alınarak; sanık hakkında 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK'nın olaya ilişkin uygulaması yeniden ayrı ayrı yapılarak, hangisinin lehe olduğunun denetime imkan verecek şekilde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın gündüz vakti müştekinin evine gelerek evde kimsenin olmaması nedeniyle kapı kilitlerini kırarak içeriye girdiği ve tutanakta belirtilen suça konu ziynet eşyalarını aldığının kabulü karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1, 116/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı ve 5237 sayılı TCK'nın karşılaştırılmasında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun açısından 142/2-d maddesine girdiğinin kabulünün doğru olmadığı, müştekinin şikayetçi olduğu da dikkate alınarak; sanık hakkında 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK'nın olaya ilişkin uygulaması yeniden ayrı ayrı yapılarak, hangisinin lehe olduğunun denetime imkan verecek şekilde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.