Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/22355 K.2013/10181
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, taksirle yaralama suçundan sanığın 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararını, sanık müdafinin temyiz itirazlarını reddederek, ilgili deliller ve yargılama esasında 5320 sayılı Kanun 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK 321. madde hükümleriyle, 17.04.2013 tarihli oybirliği kararı ile bozmuştur.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın olay günü idaresindeki araçla şehir içinde 6 metre genişliğinde çift yönlü yolda ilerlerken solundan motorsikletle yola giren katılana tali kusurlu olarak çarptığı olayda katılanın vücudunda hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralamasına neden olmuş ise de adli sicil kaydı bulunmayan olay sonrası olay yerinden ayrılmayan, uzlaşmak istemesine rağmen talep edilen miktar karşısında maddi durumu elverişli olmadığı için katılanla uzlaşamayan dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında dosya kapsamı ile bağdaşmayacak yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın olay günü idaresindeki araçla şehir içinde 6 metre genişliğinde çift yönlü yolda ilerlerken solundan motorsikletle yola giren katılana tali kusurlu olarak çarptığı olayda katılanın vücudunda hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralamasına neden olmuş ise de adli sicil kaydı bulunmayan olay sonrası olay yerinden ayrılmayan, uzlaşmak istemesine rağmen talep edilen miktar karşısında maddi durumu elverişli olmadığı için katılanla uzlaşamayan dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında dosya kapsamı ile bağdaşmayacak yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.