Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/20969 K.2012/2646
Özet: Uyuşmazlık, sanığın banka ve kredi kartlarını kötüye kullanarak hırsızlık suçundan dolayı yargılanmasıdır; mahkeme, 1 yıl 15 gün hapis cezası ve adli para cezası öngörerek karar vermiştir. Mahkemenin sonucu, sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar velayet haklarından yoksun bırakılması ve koşullu salıverilme hakkını tanımasıdır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık
HÜKÜM: 1-5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 168/2, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası, 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,
Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 11.10.2005 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Kredi kartının kötüye kullanılması suçundan TCK'nun 245/1. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin ve sanığın tekerrüre esas sabıkalarının bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK.nun 53. maddesindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında yer alan 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılarak yerine "sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık
HÜKÜM: 1-5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 168/2, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası, 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,
Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 11.10.2005 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Kredi kartının kötüye kullanılması suçundan TCK'nun 245/1. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin ve sanığın tekerrüre esas sabıkalarının bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetleri bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK.nun 53. maddesindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında yer alan 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılarak yerine "sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.