Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2012/4829 K.2014/12148
Özet: Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi, 17/12/2009 tarihli uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin kararını, yasa yolu bildiriminin usulsüzlüğü nedeniyle geçersiz kıldı ve davayı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na göndererek iadesi ile kabul etti.
Mahkeme: ADANA 4. Sulh Ceza Mahkemesi Karar Tarihi - Numarası: 17/12/2009 – 2009/142 esas ve 2009/1445 karar Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Sanığa tefhim edilen 17/12/2009 tarihli infaza verilen ilk kararın, sanığa tefhimi sırasında, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gözetilmeksizin, başvurulacak kanun yolu ve süresinin başlangıcı ile mercii'nin doğru ve açık şekilde belirtilmemiş olması nedeniyle yasa yolu bildirimi usulsüz olduğundan, kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen söz konusu karara ilişkin infaz işlemlerinin ve bu aşamada verilen 15/07/2010 tarihli kararın konusu bulunmadığından, hukuken geçerlilikten yoksun "yok" hükmünde olması karşısında; sanığın temyiz isteminin 17.12.2009 ilk karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785 E. - 2012/101 K. sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 31/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Sanığa tefhim edilen 17/12/2009 tarihli infaza verilen ilk kararın, sanığa tefhimi sırasında, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gözetilmeksizin, başvurulacak kanun yolu ve süresinin başlangıcı ile mercii'nin doğru ve açık şekilde belirtilmemiş olması nedeniyle yasa yolu bildirimi usulsüz olduğundan, kararın kesinleşmediği, kesinleşmeyen söz konusu karara ilişkin infaz işlemlerinin ve bu aşamada verilen 15/07/2010 tarihli kararın konusu bulunmadığından, hukuken geçerlilikten yoksun "yok" hükmünde olması karşısında; sanığın temyiz isteminin 17.12.2009 ilk karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785 E. - 2012/101 K. sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 31/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.