Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/1471 K.2012/2808
Özet: Uyuşmazlık, sanığın tasarlayarak öldürme suçundan verilen 15 yıl hapis cezasının temyizinde, delillerin ve savunmanın yeniden değerlendirilmesiyle ilgiliydi; mahkeme, delilleri inceleyip suçun oluşunu kabul ederek, cezayı azaltıcı sebebi takdir etmiş ve 5237 sayılı TCK’nün ilgili maddeleri uyarınca hükmü onaylamıştı. Mahkemenin sonucu, sanığın hapis cezasının 15 yıl olarak kalması ve temyiz itirazlarının reddiyle birlikte kararın oybirliği ile kesinleşmesiydi.
**MAHKEMESİ:**Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Adam öldürmek
**HÜKÜM:** 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a,29,62,53/1-2,63 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-27/05/1991 tarihli oturumda maktulün annesi ... ve babası ...in kendisine asaleten ve küçük çocukları ...'a velayeten müdahilliğine karar verildiği, yargılama sürecinde 18 yaşını dolduran çocukları ...'ın, ... olması nedeniyle CMK.nun 237 maddesi uyarınca kazandığı müdahillik sıfatının kalkmayacağı nazara alınarak ayrıca müdahil ...'a kararın usulünce tebliğine rağmen hükmü temyiz etmediği de gözönünde bulundurularak, tebliğnamedeki ... olan çocuk ...'ın anne ve babasının velayeti altındaki müdahillik sıfatının kaldırılmasına karar verilmesi ve yeniden hukuki sıfatının tayini gerektiği gerekçesiyle bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.
2-Temyiz kapsamına göre sanığın tasarlayarak öldürme suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın tasarlayarak öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
sanık müdafiinin sübuta, teşdiden ceza tayininde yanılgıya düşüldüğüne yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
CMUK.nun 322 maddesi gereğince;
Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi ile ilgili uygulamanın "5237 sayılı TCK.nun 53/1-a-b-d ve e bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2 maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi altsoyu üzerinde kullanmaktan TCK.nun 53/3 maddesi uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri ile usul ve yasaya uygun olan resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ : Adam öldürmek
**HÜKÜM:** 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a,29,62,53/1-2,63 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-27/05/1991 tarihli oturumda maktulün annesi ... ve babası ...in kendisine asaleten ve küçük çocukları ...'a velayeten müdahilliğine karar verildiği, yargılama sürecinde 18 yaşını dolduran çocukları ...'ın, ... olması nedeniyle CMK.nun 237 maddesi uyarınca kazandığı müdahillik sıfatının kalkmayacağı nazara alınarak ayrıca müdahil ...'a kararın usulünce tebliğine rağmen hükmü temyiz etmediği de gözönünde bulundurularak, tebliğnamedeki ... olan çocuk ...'ın anne ve babasının velayeti altındaki müdahillik sıfatının kaldırılmasına karar verilmesi ve yeniden hukuki sıfatının tayini gerektiği gerekçesiyle bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.
2-Temyiz kapsamına göre sanığın tasarlayarak öldürme suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın tasarlayarak öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
sanık müdafiinin sübuta, teşdiden ceza tayininde yanılgıya düşüldüğüne yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
CMUK.nun 322 maddesi gereğince;
Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi ile ilgili uygulamanın "5237 sayılı TCK.nun 53/1-a-b-d ve e bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2 maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi altsoyu üzerinde kullanmaktan TCK.nun 53/3 maddesi uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri ile usul ve yasaya uygun olan resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.