Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/2454 K.2011/3411
Özet: (1) Sanık T. P.’ın, Y. A.’yı kasten öldürme ve İ. C.’ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılanması; (2) Mahkeme, sanığın her iki suçu için de hüküm vermiş, ancak temyiz taleplerini reddederek kararını 30.05.2011’de oybirliğiyle bozma kararı almıştır.
TEBLİĞNAME: 1-B/2011/33375
MAHKEMESİ: (ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO:15.07.2010 - 545/338
SUÇ: Kasten öldürme
Y. A.'ı kasten öldürmekten, İ.. C..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık T. P.'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2010 gün ve 545/338 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Katılan Vesile’nin 13.09.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, CMK.nun 243. maddesi uyarınca katılma hükümsüz kaldığından, katılanlar vekilinin temyiz talebinin Vesile yönünden CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-a) Sanığın kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden; kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının ve haksız tahrik hükümlerinin uygulandığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurularak, 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması,
b) Sanığın öldürmeye teşebbüs suçuyla ilgili olarak; sanığın mağdur İbrahim’e yönelik eyleminden mahkumiyetine dair 02.11.2006 tarih ve 307/405 sayılı ilk hüküm sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, CMUK.nun 326. maddesi gereğince sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Kabule göre;
Sanığın öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.5.2006 gün 5/147-149 sayılı kararına göre, suç tarihi dikkate alındığında, 5237 Sayılı TCK. ile yapılan uygulamada tekerrüre ilişkin 58. maddenin uygulanması imkanı bulunmadığının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve sanık müdafi ile katılan Aydın vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 30.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
MAHKEMESİ: (ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO:15.07.2010 - 545/338
SUÇ: Kasten öldürme
Y. A.'ı kasten öldürmekten, İ.. C..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık T. P.'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2010 gün ve 545/338 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Katılan Vesile’nin 13.09.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, CMK.nun 243. maddesi uyarınca katılma hükümsüz kaldığından, katılanlar vekilinin temyiz talebinin Vesile yönünden CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-a) Sanığın kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden; kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının ve haksız tahrik hükümlerinin uygulandığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurularak, 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması,
b) Sanığın öldürmeye teşebbüs suçuyla ilgili olarak; sanığın mağdur İbrahim’e yönelik eyleminden mahkumiyetine dair 02.11.2006 tarih ve 307/405 sayılı ilk hüküm sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, CMUK.nun 326. maddesi gereğince sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Kabule göre;
Sanığın öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.5.2006 gün 5/147-149 sayılı kararına göre, suç tarihi dikkate alındığında, 5237 Sayılı TCK. ile yapılan uygulamada tekerrüre ilişkin 58. maddenin uygulanması imkanı bulunmadığının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve sanık müdafi ile katılan Aydın vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 30.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.