Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2010/5061 K.2010/6875
Özet: 1) Sanığın yağma suçunu kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme ve yağma işlemiyle ilgili olarak yargılaması; 2) Mahkeme, 765 sayılı TCK’nın 68‑77 maddelerine göre infaz aşamasında içtimaı mümkün bulmuş, delilleri kabul ederek verilen cezaları onaylamış ve sanığın haklarını kısıtlama kararını sürdürmüştür.
Yağma suçunu kolaylaştırmak maksadıyla ...'i kasten öldürmekten ve yağmadan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (GEBZE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/10/2006 gün ve 254/352 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2004/1-32 Esas 2007/97 Karar sayılı kararı uyarınca, suç tarihi nedeniyle, cezaların 765 sayılı TCK.nun 68 ila 77 maddelerindeki ilkelere göre infaz aşamasında içtimaı mümkün görülmüştür.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta vesaireye, katılanlar vekilinin takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53 maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322 maddesi gereğince DÜZELTİLEN, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2004/1-32 Esas 2007/97 Karar sayılı kararı uyarınca, suç tarihi nedeniyle, cezaların 765 sayılı TCK.nun 68 ila 77 maddelerindeki ilkelere göre infaz aşamasında içtimaı mümkün görülmüştür.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta vesaireye, katılanlar vekilinin takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53 maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322 maddesi gereğince DÜZELTİLEN, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.