Danıştay 2. Daire İdare Hukuku
Danıştay 2. Daire E.2021/6813 K.2024/1793
Özet: Uyuşmazlık konusu, Osmaniye İl Emniyet Müdürlüğünde görevli bir polis memurunun, görev yerinden izinsiz ayrılarak uzun süreli durdurma cezası alması ve bu karara itirazıydı. Danıştay 2. Daire Başkanlığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesine dayalı temyiz incelemesinde, disiplin kararı iptalini hukuka uygun buldu ve mevcut kararı bozarak çerçeveleri tekrar gözden geçirdi.
T.C. DANIŞTAY İKİNCİ DAİRE
Esas No: 2021/6813
Karar No: 2024/1793
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Valiliği
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
İSTEMİN KONUSU: ... İdare Mahkemesince verilen... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava Konusu İstem: Dava; Osmaniye İl Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığı dönemde davacının "Amirin izni olmaksızın görev yerinden ayrılan memura uzun süreli durdurma cezasının üst sınırı verilir.” fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 11. maddesi uyarınca "24 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı Osmaniye Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının Polisevi Şube Müdürlüğü giriş kapısında görevli olduğu 19/01/2013 tarihinde, rahatsızlığı nedeniyle, beraber görev yaptığı arkadaşlarına bilgi vermek suretiyle görev yerinden ayrılarak Özel O.P. Hastanesi'ne saat 16:18 sıralarında giriş yaptığı ve burada yapılan tetkik ve takip süreci sonunda vertigo tanısı ile tedavisinin düzenlendiği, saat 16:25 sıralarında yapılan kontrolde görev yerinde olmadığı ve sağlık kuruluşuna gitmesi esnasında amirinden izin almadığından bahisle hakkında disiplin cezası tesis edildiği; davacının, doğrudan amirine bilgi vermediği görülmekte ise de, beraber görev yaptığı polis memurlarına durumunu bildirerek şube nöbetçi memuruna bilgi vermelerini istediği ve bu durumun arkadaşları tarafından nöbetçi memura daha sonra bildirildiği, kaldı ki anılan tarihte davacının rahatsızlığı nedeniyle sağlık kuruluşuna başvurarak burada tetkik ve tedavisinin yapıldığı da anlaşıldığından, olayın gelişimi ve davacının sağlık mazereti gözönüne alındığında davacıya isnad edilebilecek bir kusur bulunmadığı gibi sağlık mazeretinin bulunduğu durumlarda görev yerinde ayrılmak için doğrudan amirden izin alma şartının aranmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı açık olup, davacıya disiplin cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı İdare tarafından; davacının amirinden izin almayacak kadar kötü bir hastalığının olmadığı, 112 Acil'in aranmadığı, dolayısıyla üzerine atılı fiili işlediğinin sabit olduğu belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesi tarafından, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine; anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesince verilen... günlü, E:..., K:... sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde Danıştay'da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/03/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6813
Karar No: 2024/1793
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Valiliği
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
İSTEMİN KONUSU: ... İdare Mahkemesince verilen... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava Konusu İstem: Dava; Osmaniye İl Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığı dönemde davacının "Amirin izni olmaksızın görev yerinden ayrılan memura uzun süreli durdurma cezasının üst sınırı verilir.” fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 11. maddesi uyarınca "24 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı Osmaniye Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının Polisevi Şube Müdürlüğü giriş kapısında görevli olduğu 19/01/2013 tarihinde, rahatsızlığı nedeniyle, beraber görev yaptığı arkadaşlarına bilgi vermek suretiyle görev yerinden ayrılarak Özel O.P. Hastanesi'ne saat 16:18 sıralarında giriş yaptığı ve burada yapılan tetkik ve takip süreci sonunda vertigo tanısı ile tedavisinin düzenlendiği, saat 16:25 sıralarında yapılan kontrolde görev yerinde olmadığı ve sağlık kuruluşuna gitmesi esnasında amirinden izin almadığından bahisle hakkında disiplin cezası tesis edildiği; davacının, doğrudan amirine bilgi vermediği görülmekte ise de, beraber görev yaptığı polis memurlarına durumunu bildirerek şube nöbetçi memuruna bilgi vermelerini istediği ve bu durumun arkadaşları tarafından nöbetçi memura daha sonra bildirildiği, kaldı ki anılan tarihte davacının rahatsızlığı nedeniyle sağlık kuruluşuna başvurarak burada tetkik ve tedavisinin yapıldığı da anlaşıldığından, olayın gelişimi ve davacının sağlık mazereti gözönüne alındığında davacıya isnad edilebilecek bir kusur bulunmadığı gibi sağlık mazeretinin bulunduğu durumlarda görev yerinde ayrılmak için doğrudan amirden izin alma şartının aranmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı açık olup, davacıya disiplin cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı İdare tarafından; davacının amirinden izin almayacak kadar kötü bir hastalığının olmadığı, 112 Acil'in aranmadığı, dolayısıyla üzerine atılı fiili işlediğinin sabit olduğu belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesi tarafından, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine; anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesince verilen... günlü, E:..., K:... sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde Danıştay'da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/03/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.