Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/16947 K.2015/7626
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarından mahkum edilmesi üzerine temyiz başvurularının incelenmesidir; Mahkeme, mala zarar verme ve hakaret suçları için verilen cezaların kanunla uyumlu olduğunu, ancak tehdit suçu nedeniyle verilen hükümlerin eksik inceleme sonucu hatalı olduğunu belirterek bu hüküm kararını bozmuş ve yeni bir yargılama yapılmasına karar vermiştir.
Mahkemesi: Asliye Ceza
Suç: Mala zarar verme, hakaret, tehdit
Hüküm: 1-Sanık ... hakkında;
a-TCK'nın 152/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b-TCK'nın 106/1-2-c, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c-TCK'nın 125/1-3-a, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2-Sanık ... hakkında;
a-TCK'nın 152/1-a, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b-TCK'nın 106/1-2-c, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c-TCK'nın 125/1-3-a, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
1-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesi ile mala zarar verme suçunu düzenleyen TCK'nın 152/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı "altı" yıldan "dört" yıla indirilmiş ise de; sanıklar hakkında anılan suç nedeniyle alt sınırdan temel ceza tayin edilmiş olması karşısında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince
23.05.2006 tarihli tespit tutanağında ve ...'ın mağdur sıfatıyla alınan 15.02.2007 tarihli savcılık ifadesinde sadece ...'nün tehditte bulunduğunun belirtildiği, mağdurun bozma sonrasında alınan 22.04.2013 tarihli ifadesinde de sanık ...'nün kendisini tehdit ettiğini ancak sanık ...'nün tehdit edip etmediğini hatırlamadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi amacıyla tanıklar ..., ..., ..., Veli Deliktaş, ... ve ...'dan sanıkların ikisinin de şikayetçi ...'ı tehdit edip etmediği sorulup olayla ilgili ayrıntılı beyanları alınıp tanık beyanları ve tutanak arasındaki çelişki giderildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Mala zarar verme, hakaret, tehdit
Hüküm: 1-Sanık ... hakkında;
a-TCK'nın 152/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b-TCK'nın 106/1-2-c, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c-TCK'nın 125/1-3-a, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2-Sanık ... hakkında;
a-TCK'nın 152/1-a, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b-TCK'nın 106/1-2-c, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c-TCK'nın 125/1-3-a, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
1-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesi ile mala zarar verme suçunu düzenleyen TCK'nın 152/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı "altı" yıldan "dört" yıla indirilmiş ise de; sanıklar hakkında anılan suç nedeniyle alt sınırdan temel ceza tayin edilmiş olması karşısında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince
23.05.2006 tarihli tespit tutanağında ve ...'ın mağdur sıfatıyla alınan 15.02.2007 tarihli savcılık ifadesinde sadece ...'nün tehditte bulunduğunun belirtildiği, mağdurun bozma sonrasında alınan 22.04.2013 tarihli ifadesinde de sanık ...'nün kendisini tehdit ettiğini ancak sanık ...'nün tehdit edip etmediğini hatırlamadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi amacıyla tanıklar ..., ..., ..., Veli Deliktaş, ... ve ...'dan sanıkların ikisinin de şikayetçi ...'ı tehdit edip etmediği sorulup olayla ilgili ayrıntılı beyanları alınıp tanık beyanları ve tutanak arasındaki çelişki giderildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.