Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/6077 K.2013/10709
Özet: Mahkemedeki karar, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanılması nedeniyle mahkumiyetin, şikayetçinin temyiz itirazları değerlendirilmesinde hukuki açıdan hatalı bulunarak 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle bozma kararını doğurmuştur.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
Hüküm: TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla TCK'nın 267/1, 269/1, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, hakkında dava açılan alkollü araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun soruşturma ve kovuşturmasından kurtulmak maksadıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullandığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezaların alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve orantılılık kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği; somut olayda fiilin ağırlığıyla orantılı olmayacak şekilde en üst hadden temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinden yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
Hüküm: TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla TCK'nın 267/1, 269/1, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, hakkında dava açılan alkollü araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun soruşturma ve kovuşturmasından kurtulmak maksadıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullandığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezaların alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve orantılılık kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği; somut olayda fiilin ağırlığıyla orantılı olmayacak şekilde en üst hadden temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinden yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.